Ayı!

Ayı!

İşte, orada… Karşısındaydı
Kalmışken daha birkaç adım
Kocaman bir bozayı
Köprüyü geçmekteki insanın
Ne de olsa, zor değil dedi; benim için
Ayıya; dayı derim, geçerim
Her zamanki gibi; köprünün üstünden
Nasılsa;
Yılana bile çoğu sarıldım; denizdeyken
Olmazsa;
Ağzına bir parmak bal çalarım
Ne zaman tutarsam; yağlı, ballı
Parmağıma dökülüp, bulaşanları
Hiç ziyan etmem
Dibine kadar yalarım
Ben, dedi, hep böyle yapmışken
Bala kanmayacak hayvan var mı?
Valla
Beyinsizlere şaşarım
Diye, geçirdi… Zehir gibi fikirleri, aklından
Dayı diyecekti ki ayıya, tam
Yumdu; gözün
Ayı
Açtı; ağzın
Daha fazla
Lüzumu yok, dedi… İnsanlığınızın!

Yorumlar

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.




Loading Facebook Comments ...